W latach 40 dr James McCormack i F. Kenner leczyli choroby wysokimi dawkami witaminy C. Dr. Pauling pierwszy zasugerował, że witamina C może być skuteczna na przeziębienia. Stwierdził to na podstawie licznych badań, a nie przypuszczeń. Jeden składnik odżywczy może leczyć wiele schorzeń.
Witamina E jest dobra na schorzenia serca, jest tez dobra na leczenie oparzeń, pomaga też ograniczyć ataki epilepsji.
Witamina C działa antytoksycznie, antyhistaminowo, antywirusowo, pomaga w regulacji poziomu cukru, pomaga poprawić nastrój w depresji, jest świetna na wiele dolegliwości, dzieje się tak, dlatego, że brak jednej witaminy może spowodować tak dużo chorób.
Jest kilkadziesiąt składników odżywczych, a jednak w ciele zachodzi wiele tysięcy reakcji chemicznych. Dlatego oczywiste jest to,że możemy się spodziewać, że jedna witamina będzie brała udział w różnych reakcjach. Dotyczy to także minerałów.
Jeśli jesteś chory to wszystko jest chore.
Jeśli pacjent przychodzi do lekarza nie tylko z rakiem ale tez z nadciśnieniem, cukrzycą i jeszcze czymś to znikną wszystkie te problemy. Nie da się wyleczyć jednej choroby , pomijając dwie pozostałe. Jak ciało się uzdrawia to uzdrawia się wszystko. Karmisz ciało, a ono wszystko naprawia. Gdy ludzie biorą witaminy to nie one działają, ale pozwalają, by ciało samo się uleczyło.
Ciało posiada coś co nazywa się „własnym mechanizmem leczącym”.
Zadaniem lekarza jest aktywować i reaktywować własny mechanizm leczący ciała. Wtedy pacjent wyzdrowieje. Nie ma znaczenia jak nazywa się choroba.
Ani jedna komórka w ludzkim ciele nie składa się z leków.
Operacja niczego ci nie dodaje. Mogą ci wstawić kawałek plastiku, wyciąć coś co przeszkadza, ale w sumie krojenie ciała nie powoduj jego poprawy. Podawanie ciału leków nie wspiera jego zdrowia. Pobudzenie zdrowia, to coś czego nie próbowaliśmy. Gdy już używa się składników odżywczych w terapii stosuje się bardzo małe dawki. dlatego społeczeństwo i lekarze spotykają się z publikacjami naukowymi, które pokazują niejednoznaczne wyniki. Według jednych witamina C pomaga trochę, a według innych nie pomaga. Problem w tym, że wszystkie badania dotyczą niskich dawek. Rekomendowane dzienne dawki, są ilością danego składnika, jaki dla większości osób jest wystarczający by zapobiec schorzeniom spowodowanym niedoborem.